ÖZGÜVEN

2016-02-10 13:03:00
ÖZGÜVEN

ÖZGÜVEN |  görsel 1Beden sağlığı gibi ruh sağlığının da temelleri ilk yıl içinde atılmaktadır. Gözlemler, doğumdan sonraki ilk yılda beslenme ve bakım yanında anne ve bebek arasındaki duygusal ilişkinin çok önemli olduğunu kanıtlamaktadır.(Yörükoğlu,1986).İki aylık bebeğin annesini gördüğü zaman gülmesi sevinmesinin ifadesidir. Bebek annesinin bedeninin sıcaklığından dolayı ve fiziksel ihtiyaçlarını karşılayan kişi olduğu için haz alır.Beş aya kadar kendisine bakan herkese gülümseyen bebeğin,bundan sonra kendisine bakan annesiyle arasında özel bir bağ kurulmaya başlar.(Aral ve diğerleri,2001) .Çocuk için önemli olan sevginin niceliği değil,niteliğidir.Çocukların sürekli ve “koşulsuz” sevgiye gereksinimi vardır.benlik saygılarının etkin ve sürekli olabilmesi için, başkalarının gözünde kim oldukları değil,kendileri oldukları için kendilerine değer verildiğini hissetmeleri gerekir.(Lindenfield,1997).Bu nedenle çocuğa doğduğu andan itibaren sunulacak olan kararlı sevgi çocuğun özgüven gelişimi açısından son derece önem taşımaktadır.

Okul öncesi dönemde sağlanan uygun çevresel koşullar, kendine güven, bağımsızlık, özerklik, girişimcilik gibi kişilik gelişimini olumlu yönden etkileyen duyguların kazanılmasında büyük önem taşımaktadır. Bu nedenlerle de çocuk gelişimi ve psikoloji alanında çalışan uzmanlar okul öncesi döneme özel bir önem vererek bu dönemin gelişim sürecindeki kritik yanını vurgulamaktadırlar. Çocuklarla çalışan uzmanların tümü çocukların uygun fiziksel koşulların sağlandığı, ilgi ve sevgi gördükleri ortamların gelişmelerine olumlu katkılarının bulunacağı konusunda birleşmektedirler.
Bu dönemde çocuklarda çalışma isteği yaratmak ve onlara başarı duygusunu tattırmak büyük önem taşımaktadır. Erikson, çocukların başarı duygusunu yaşamalarında anne-baba tutumlarına ve okul ortamına da sorumluluk yüklemektedir. “Ben başarılıyım” inancı ile kişilik gelişimi olumlu olarak etkilenmiş çocuk bir sonraki gelişim dönemine güvenle girer ( Erden-Akman,1997).
Özgüveni yüksek olan çocuğun öğrenmeye karşı doğal bir merakı vardır.Bu tip çocuk hem sosyal ortamlarda hem de eğitime yönelik çalışmalarda kendine güvenir; oysa özgüveni orta düzeyde veya zayıf olan çocuk öğrenme hevesini kaybetmiştir.Çocuğun bir faaliyette ustalaşması için anne babası tarafından yüreklendirilmeye ihtiyacı vardır.Ancak önemli olan performans değil çabadır.Performansın vurgulanması , sonunda çabanın azalmasına veya aşırı çaba gösterilmesine yol açabilir.Çocuğun gösterdiği her çaba bir kazançtır.Anne babaların bu süreçleri gözden kaçırmayıp teşvik etmesi önemlidir.
Anne baba çocuğun kendisini nasıl hissedeceği konusunda en etkileyici pozisyondadır. Anne babaların sahip oldukları en önemli etkileme aracı, çocuklarıyla aralarındaki ilişkidir. Bu ilişkinin doğasında ilgi göstermek ve değer vermek varsa, çocukların özgüveni gelişecektir (Humphreys,1999).

KAYNAKLAR:
ARAL, N.(2001) Çocuk gelişimi İstanbul: Ya-Pa Yayınları
ERDEN, M.AKMAN, Y.(1997) Eğitim Psikolojisi Ankara: Arkadaş Yayınevi
HUMPHREYS, T.(1999) Çocuk eğitiminin anahtarı: özgüven Çeviren: Tanju Anapa. İstanbul: Epsilon Yayınları
LINDENFIELD, G.(1997) Kendine güvenen çocuk yetiştirme Çev: Gülder Tümer Ankara: HYB Yayıncılık
YÖRÜKOĞLU, A.(1986) Çocuk ruh sağlığı Ankara: İş Bankası Kültür Yayınları

20
0
0
Yorum Yaz